incingo
incingo, to gird, gird about, surround
Frieze-Dennison Vergil
incingō, cīnxī, cīnctus, 3, a.: to gird on, gird about, gird, array, clothe, 7.396.
Could not find incinctum in Logeion dictionaries.
incinctum Verb: supine, Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular of incingo
incingo, xi, ctum, 3, v. a. [in-cingo, to enclose with a girdle; hence],
- to gird, gird about, surround (mostly poet. and in post-Aug. prose; not used by Cic. in prose; esp. freq. in the part. perf.): (aras) verbenis silvaque incinxit agresti, Ov. M. 7, 242: urbes turritis moenibus, id. Am. 3, 8, 47: incingi zonā, id. H. 9, 66: Arcadiam Peloponnesiacae gentes undique incingunt, Mel. 2, 3: pars sese tortis serpentibus incingebant, Cat. 64, 259.— Mid.: (Tisiphone) Induitur pallam tortoque incingitur angue, Ov. M. 4, 483: nitidaque incingere lauro, i.e. crown thyself, id. ib. 14, 720.— In part. perf.: incinctus cinctu Gabino, Liv. 8, 9, 9: Gabino cultu, id. 10, 7, 3: (Furiae) caerulea incinctae angui incedunt, Poët. ap. Cic. Ac. 2, 28, 89: ambae (Nymphae) auro, pictis incinctae pellibus ambae, girded, Verg. G. 4, 342; id. A. 7, 396; cf. Lares, Ov. F. 2, 634: incinctus tunicas mercator, id. ib. 5, 675; cf. id. M. 13, 894: (fons) margine gramineo patulos incinctus hiatus, enclosed, id. ib. 3, 162.
in-cingo, cīnxī, cīnctum, ere, umgürten, I) eig.: incinctus mercator, Ov.: incingi zonā, Ov.: incinctus cinctu Gabino, Liv. – medial, incingitur angue, Ov.: incincta Diana, Ov.: incincti lares, Ov.: incingere lauro, umkränze dich mit L., Ov. – II) übtr., umschließen, umgeben, urbes moenibus, Ov.: incincti Hercyniā silvā campi, Vell.: Arcadiam undique, rings umwohnen, Mela: oppidum portu saloque incingitur, Mela.
See: incingere
incingō, (12) cīnxī, cīnctum, ĕre, tr., enceindre, entourer, ceindre : Ov. M. 7, 242 ; Am. 3, 8, 4 || pass. réfl., se ceindre, sʼentourer, aliqua re, de qqch. : Ov. M. 4, 483 ; 14, 720 ; incinctus cinctu Gabino Liv. 8, 9, 9, ayant la toge ceinte à la manière des Gabiens, cf. Liv. 5, 46, 3.
- 1. omwikkelen, omhullen, omgorden; ➤ incingi zonā zich omgorden; incinctus tunicā mercator;
- 2. (Ov.) om-, bekransen [aras verbenis]; pass. incingi zich bekransen; ➤ incingere lauro bekrans jezelf met laurier;
- 3. (Ov.) (metaf.) omgeven, omzomen [urbes moenibus].
in-cingō inxī, īnctus, ere,
- to gird, gird about, surround: (aras) verbenis, O.: nitidāque incingere lauro, i. e. crown thyself, O.: incinctus cinctu Gabino, L.: (Furiae) caeruleā incinctae angui: (Nymphae) incinctae pellibus, V.: Lares, O.: (fons) Margine gramineo patulos incinctus hiatūs, enclosed, O.: moenibus urbes, O.