inclitus
inclĭtus, a, um, v. inclutus init.
in-clitus, s. in-clutus.
celebre meticulosis municipibus tropeum et ~um oppidanis trepidantibus triumphum ‥ reportavit
inclyti fama viri Brittaniae fines lustravit universos
rex ~us Merciorum Athelbaldus
~am Hiberniae insulam
quo praefata dies ‥ / omnibus et celebris celebretur et inclita sanctis
inclytam ecclesiam Westmonasterii
virtutibus ~a ‥ sanctorum preconia
~e recordacionis progenitores serenissimi principis Caroli patris nostri Francie(
ex quibus inclyta mala provenire didicimus
si ‥ aliquo justo medio possit pax ~a resarciri
si adolescens adornetur ad instar puelle vel habeat faciem ~am ut famella
inclĭtus, (16) v. inclutus.
Et nullis sit deinceps licentia infra prædictos fines aliquam contrarietatem seu molestias partibus inferre præfati Cœnobii per Inclitos fines, neque per possessiones, etc.Chr. Casinense lib. 1.
Reddidit huic Monasterio Inclitam curtem in loco Patenara.Lib. 4. cap. 34 :
Manifestavit et renuntiavit se de Inclita parte sua de castello Mortala.Regestum Petri Diaconi Casin. n. 416 :
Totum et Inclitum monasterium S. Erasmi.Vetus Instrumentum, in Vita Gelasii II. apud Cajetanum :
Vendidi tota et Inclita ipsa petia de terra nostra.Vetus Charta Amalfitana apud Ughellum tom. 7. Ital. sacr. pag. 394. et 399 :
Tradidimus atque confirmamus suprascripta plagia Inclyta de Cantu in cantum, etc.Alia ann. 1178. pag. 410 :
In eam enim rationem, ut amodo, et semper Inclyta ipsa prædicta nostra traditione, seu offersione, etc.Occurrit præterea in Chronico S. Vincentii de Vulturno pag. 674. 685. 686. 689. 690. Vide Spicilegium Acherianum tom. 11. pag. 286.
inclitus see inclutus.