inclinativus

inclīnātīvus, a, um, adj. [inclino], in gram., the Greek ἐγκλιτικός,

• enclitic: conjunctiones, Prisc. p. 1225 P.: pronomina, id. 1062 P.

inclīnātīvus, a, um (inclino) = ἐγκλιτικός, zur Zurückwerfung des Akzents geeignet, enklitisch, pronomina, Prisc. 17, 55: coniunctiones, Prisc. part. XII vers. Aen. § 26.

inclinativus [LL] 1 (gram.): a enclitic. b supine. a Ælf. Gram. 264–5 (v. encliticus b).  b cum dico ‘vado lectum’ aut ‘venio lectu’ locus per se intenditur respectu vaditionis et motus, sc. lectio per accidens. unde et recte supina sive ~a dicuntur Ps.-Gros. Gram. 50. 2 (characterised by) bowing. tam profundas sibi instituit exhibere Domino ~as supplicaciones ac si fuisset juvenis quispiam religiosus Blakman Hen. VI 4. 3 a inclined or tending (to), susceptible (to). b (phil.) having or bringing about an inclination or tendency (to) (also w. obj. gen. of that in which inclination is effected). a delusa ‥ antiquitas et ad vanitates tunc ~a E. Thrip. SS III 22; s1253 annus iste ‥ extitit ‥ Anglie turbulentus, in spiritualibus temporalibusque bonis ~us M. Par. Maj. V 420; s1254 vir ‥ sibilis adulantium seducibilis et pravis avarorum suggestionibus ~us Ib. 472.  b potentia in materia non passiva et receptiva solum sed etiam ~a et motiva ad actum essendi Gros. Hexaem. IV 1. 2; nisi terra haberet in se racionem seminalem et vim ~am ad producenda de se animalia, ‥ non hoc modo diceretur, ‘producat terra’ [Gen. i 24] Ib. VII 1. 1; veritas ista revelata sufficienter non est ~a intellectus ad assentiendum sibi ‥, sed agens supernaturale est sufficienter ~um intellectus ad istam veritatem, causando in ipso assensum quo proporcionatur huic veritati Duns Ord. I 58; intemperatus et incontinens, in quo passiones concupiscencie abundant, per maceracionem carnis et subtraccionem victualium remittit illam qualitatem ~am ad passiones concupiscencie Ockham Quodl. 185; habitus positivos ~os ad actus tales simplices Wycl. Ente Praed. 169.

inclīnātīvus, a, um (inclino), = encliticus : Prisc. Gramm. 17, 55.