inclemens
inclemens, unmerciful, rigorous, harsh, rough, severe
in-clēmens, entis, adj.,
- unmerciful, rigorous, harsh, rough, severe (as an adj. perh. not ante-Aug. and very rare; not in Cicero): increpabant inclementem dictatorem, Liv. 8, 32, 13: signifer, Sil. 8, 440: verbo inclementiori appellari, Liv. 9, 34, 23: inclementissimus, Macr. Somn. Scip. 1, 10.— Adv.: inclēmenter, rigorously, harshly, roughly, severely: in aliquem dicere, Plaut. Am. 2, 2, 110 (742); id. Ps. 1, 1, 25 (27): loqui alicui, id. Poen. 5, 5, 44 (1323): increpantes, Liv. 32, 22, 1: nihil dictum, id. 22, 38, 8: censuit, Plin. 18, 6,7, § 35: si quis est, qui dictum in se inclementius existimabit esse, Ter. Eun. 4: inclementius invehi in aliquem, Liv. 3, 48, 4.
in-clēmēns, mentis, unglimpflich, schonungslos, unerbittlich streng, non senatus inclementior fuit, quam vos universi, Cic.: dictator, Liv.: inclementiori verbo appellare, Liv.: aulae Siculae inclementissimus incubator, Macr.
clemens componitur ~ens
quo purior et subtilior, tanto penetrabilior et ~ior aer
inclēmēns, (14) tis, dur, impitoyable, cruel : Liv. 8, 32, 13 ; Sil. 8, 440 || -tior Liv. 9, 34, 23 ; -issimus Macr. Scip. 1, 10.
in-clēmēns entis, adj.
- with comp, unmerciful, rigorous, harsh, rough, severe: dictator, L.: non senatus inclementior fuit.