About Report a problem

Menu

incolere

incolere [CL] 1 to inhabit, dwell in. qua Scithica regna †horrendum [? l. horrendam] ~unt barbariem Aldh. Met. 3 p. 72; dum adhuc Romani Brittaniam ~erent Bede HE I 26; quamvis idem locus raro ~eretur habitatore Osb. V. Elph. 123; combusta est basilica ‥ quam sanctimoniales ~ebant Ord. Vit. XII 17 p. 351; quarum [insularum] viginti deserte sunt, tredecim ~untur Gir. TH II 11; quarte pars cetera tractu / mitior incolitur boreali limite Sclavos / metatura sinus Hanv. IX 64. 2 to occupy, seize, settle. Dani ‥ solum necessariis utilius usibus ~unt Ælnoth Cnut 8; denique super littus ‥ consedit et sibi sociisque et heredibus suis maritimam regionem ~uit Ord. Vit. IX 3 p. 474; nec alienam regionem invado sed insulas ad potestatem meam pertinentes ~o Ib. X 6 p. 32; Ps.-Elmh. Hen. V 66 (v. declivis 1a).

Saved

Recent