incolorate
incŏlōrātē, adv. [2. in-coloratus: without coloring or palliation, i. e.],
- without alleging a cause, Dig. 4, 4, 18.
in-colōrātē, Adv., nicht beschönigt = ohne Anführung einer Ursache, Ulp. dig. 4, 4, 18. § 1.
fictio ista dyaboli tam ~e sophisticans de ignota ecclesia militante non sonat in virtute ecclesie
incŏlōrātē, sans alléguer de prétexte : Ulp. Dig. 4, 4, 18.
Verum quia, sicut nobis a dignis fide suggeritur, ipse, nisi treugis tecum initis, quieta sibi ad tractandum de præmissis et secura tempora concedantur, occasionem assumet et causam ex hoc Incolorate prætendet hujusmodi recusandi tractatum, etc.