incorporabilis
incorpŏrābĭlis, e, adj. [2. in-corpus],
- incorporeal (late Lat.): habitu, Tert. adv. Marc. 3, 17 al.
in-corporābilis, e (in u. corporo), unkörperlich, Tert. adv. Marc. 3, 17.
incorpŏrābĭlis, e, incorporel : Tert. Marc. 3, 17.
Habitus Incorporabilis, apud Tertull. lib. 3. adv. Marc. cap. 17.