incorruptibilis
in-corruptĭbĭlis (inconrupt-), e, adj.,
- imperishable, incorruptible (eccl. Lat.), Lact. 1, 3; Tert. de Anim. 50. — * Adv.: incorruptĭbĭlĭter, imperishably, Aug. Conf. 3, 2.
in-corruptibilis, e (Ggstz. corruptibilis), unvergänglich, Eccl. u. Gloss.
corpus ~e requiescens et quasi dormiens in sepulchro
incensa fides redundat in beatiorem et ~em sospitatem animae
felici commercio ~em pro corrupta coronam suscipiens
pro carnali corona corrupta in terris ~em et immarcescibilem sumens in celis
resurrectio est mutatio corruptibilis et ~is
incorrumptibile
creator ~is
veritas incorrupta semper et ~is est
odor incorrupte atque ~is sanctitatis
secundum metaphisicum ‥ manet yle ~is
sit vobis in omnibus et industria infallibilis ‥ et temperantia inviolabilis et ~is innocentia
ecce quam incorruptus, quam etiam ~is erat hic noster judex novus in se
eo quod [episcopus Ostiensis ] esset justus valde et ~is conscientie, munerum contemptor et adulationum, ‥ cause cognitor et judex effectus est
plures in curia habemus amicissimos, de quorum gratia et virtute ~i nullatenus trepidamus, scientes quod manus suas excutiunt ab omni munere
plures sunt magis ~es et impervertibiles a passionibus pravis quam unus, unde ‥ melius est civitatem regi a pluribus quam ab uno
incorruptĭbĭlis, e, incorruptible : Lact. Inst. 1, 3 ; Aug. Civ. 22, 26.