incorporaliter
incorpŏrālĭter, adv., v. incorporalis fin.
incorporāliter, Adv. (incorporalis), unkörperlich, ohne Körper, Eccl.
si Dominus ita figuram venalitatis columbe corporaliter punivit, quanto magis ipsam veritatem ‥ simonie puniet ~iter?
incorpŏrālĭtĕr, immatériellement : Mamert. An. 3, 14.
Memoria Incorporaliter etiam corporalium reminiscitur.