incorrigibiliter
incorrigibiliter, Adv., unverbesserlich, Isid. sent. 3, 2, 6.
supportavimus eum in multa patientia hactenus, qua ille semper abutens jugis inobedientie crimen multiplicatis excessibus ~iter cumulavit
gens ‥ vitio ‥ ~iter involuta
premonitiones ‥ quas ‥ animo obstinato et corde indurato ~iter omnino contempsit
si ‥ in tantum ~iter reprehensibilis videretur esse rex Ricardus
[divina potentia ] facit ~iter opus suum
incorrĭgĭbĭlĭtĕr, dʼune manière incorrigible : Isid. Sent. 3, 2, 6.