About Report a problem

Menu

incus

incus, an anvil

Frieze-Dennison Vergil

incūs, ūdis, f.: an anvil, 7.629. (incūdō, to beat)

Could not find incudibus in Logeion dictionaries.

incudibus Noun: feminine dative plural, Noun: feminine ablative plural of incus

See incudibus in Morpho

incūs, ūdis, f. [incudo], an anvil.
  • I Lit. (class.): sine follibus et incudibus, Cic. N. D. 1, 20, 54: si faber incudem fregerit, Dig. 14, 2, 2: impositos duris crepitare incudibus enses, Verg. G. 2, 540: positis incudibus, i.e. having established smithies, id. A. 7, 629: novā Incude diffingere ferrum, Hor. C. 1, 35, 39.—Prov.: eandem incudem tundere, to labor always at the same thing, Cic. de Or. 2, 39, 162; so Amm.18, 4, 2; 28, 4, 26.—
  • II Trop.: haec mihi incus est: procudam ego hinc hodie multos dolos, Plaut. Ps. 2, 2, 20 (613): juvenes, et in ipsa studiorum incude positi, i.e. still occupied with their education, Tac. Or. 20; so, philosophicā incude formatus, Sid. Ep. 4, 1: incudi reddere versus, to return to the anvil, i.e. to revise, retouch, Hor. A. P. 441.

Saved

Recent