incusabilis
incūsābĭlis, e, adj. [incuso],
- blameworthy (late Lat.); comp., Tert. ad Nat. 1, 12.
incūsābilis, e (incuso), beschuldigenswert, im Compar. incusabilior, Tert. ad nat. 1, 12. – Adv. incūsābiliter, Gelas. epist. 1, 17.
incūsābĭlis, e (incuso), répréhensible ; -bilior Tert. Nat. 1, 12.
Tertull. 1.
ad Nation. 12. Hoc quidem vos
Incusabiliores, etc.