incurvatio
incurvātĭo, ōnis, f. [incurvo],
- a bending, curving (post-Aug.): materiae, Plin. 17, 23, 35, § 207: caudae, Hyg. Astr. 3, 16.
incurvātio, ōnis, f. (incurvo), die Krümmung, Einbiegung, materiae, Plin. 17, 207: caudae, Hyg. astr. 3, 16. – übtr., sui cordis inc., Verkehrtheit, Augustin. epist. 81, 9.
qui aliquem in collo plagiaverit, ut ~onem vel inflexibilitatem ‥ contrahat(
nervis contractis incurvatus, vix podio gressus sustentante ecclesiam adire valebat. ‥ sese erexit et, ~onis pristine contractionem prorsus abolitam sentiens, ‥
~o unguium
~o vel declinatio a rectitudine
ob crebras preces ~onesque genuum quas ‥ exercebat
que prius languore prepediente nec ad terram se inclinare nec aquam manus [? l. manu ] gestare poterat ‥ absque aliqua difficultate se ad terram inclinabat ‥, sanationem suam intuentium animis repetitis frequentius ~onibus inculcans
incurvātĭō, ōnis, f. (incurvo), action de courber, courbure : Plin. 17, 207 || génuflexion : Cassian. Inst. 1, 7 || [fig.] cordis Aug. Ep. 81, 9, perversion du cœur.