incusatio
incusatio, a blaming, denunciation
incūsātĭo, ōnis, f. [incuso],
- a blaming, accusing, accusation: vitiorum, et peccatorum incusatio, aut querela, Cic. de Or. 3, 27, 106; Don. ad Ter. Phorm. 359.
incūsātio, ōnis, f. (incuso), die Beschuldigung, Cic. de or. 3, 106. Donat. Ter. Andr. 5, 4, 7 u. Phorm. 2, 3, 12.
de quodam scripto ~onis super forestarios ‥ presentando
incūsātĭō, (16) ōnis, f. (incuso), reproche, blâme : Cic. de Or. 3, 106.
incūsātiō ōnis, f
- incuso, a blaming, denunciation: vitiorum.