incusativus

incūsātīvus, a, um, adj. [incuso],

• accusing; for accusativus; casus, and absol.: incusativus, the accusative, Diom. p. 296 P.

incūsātīvus, a, um (incuso), anklagend, als gramm. t. t., subst. incūsātīvus, ī, m. (sc. casus), der Akkusativ, Diom. 314, 16.