indicator
indĭcātor, ōris, m. [1. indico],
- one that points out (late Lat.): naturae (al. indagator), Sol. 40.
Si quis per proditorem, id est, per certum Indicatorem furtum invenerit, sibi nonum reddat, qui furtum fecerit, ei cui factum fuerit.Apud Lampridium in Commodo :
Indices de Senatu, delatores de Senatu, etc.Vide Cujacium lib. 6. Observ. cap. 24. et supra Alator.