indicatio
indĭcātĭo, ōnis, f. [1. indico],
- an indicating, setting, or rating the valuation of a thing, a valuation; hence, value, price, rate (mostly ante- and post-class.): tua merx est, tua indicatio est, Plaut. Pers. 4, 4, 37 (595): mellis, Plin. 22, 24, 50, § 109: temeraria, Dig. 19, 1, 13, § 3.
indicātio, ōnis, f. (indico), die Anzeige des Preises, der Ansatz, die Taxe, mellis, Plin. 22, 109: temeraria, Ulp. dig. 19, 1, 13. § 3. Sa. Indica, fac pretium. Do. Tua merx est, tua indicatiost, Plaut. Pers. 586.
suggessionem, supplicationem, ~onem
habeat ‥ pecuniam ~onis
indĭcātĭō, ōnis, f. (indicare), indication de prix, taxe, mise à prix : Pl. Pers. 586 ; Plin. 22, 109.
- 1. prijs(aanduiding), tarief;
- 2. (jur.) verklaring, getuigenis.