indiscretus

indiscrētus, a, um: (adj.), unseparated; undistinguished, 10.392.

in-discrētus, a, um, adj., unseparated, undivided, closely connected (syn. indivisus; mostly post-Aug.).

• I Lit.: agricultura, Varr. R. R. 3, 1, 7: quibusdam indiscretum caput, ut cancris, Plin. 11, 37, 46, § 129; 16, 29, 43, § 84: suum cuique sanguinem indiscretum, sed maxime principibus, i. e. to every one those of his own blood are most inseparably united, closely connected, Tac. H. 4, 52; cf.: juncta ista atque indiscreta sunt, Quint. 1, 2, 3; and: ita inter se conexa et indiscreta, id. 10, 1, 2. —
• II Trop.
• • A Undistinguished, without distinction: quidam indiscretis his nominibus utuntur, Cels. 4, 3: multos occidere indiscretos, Sen. Clem. 1, 26.—
  • B Undistinguishable: imagines similitudinis indiscretae, Plin. 35, 10, 36, § 88: indiscreta veri (canis) similitudo, id. 34, 7, 17, § 38: proles suis, Verg. A. 10, 392: vita feris, Claud. Rapt. Pros. 3, 44: concolor exustis atque indiscretus harenis Ammodytes, Luc. 9, 715: sicut in gregibus pecudum, confusa et indiscreta omnia, Lact. Epit. 38, 3: dignitas, alike, equal, Cod. Th. 6, 7, 1.—
  • C Act., not distinguishing, random, indiscreet: familiaritas, Sid. Ep. 7, 9. — Advv.: indiscrētē and indiscrē-tim, without distinction, alike, indiscriminately.
  • • 1 Form indiscrete (post-Aug.): ut avium et animalium vocis edatur imitatio, Plin. 11, 37, 65, § 174: repleta subsellia Circi, Spart. Nigr. 3.—*
    • 2 Form indiscretim: ad saeculares indices debere deduci, Cod. Th. 16, 2, 47; Sol. 30.

in-discrētus, a, um (in u. discerno), I) ungetrennt, unzertrennlich, caput, Plin.: agricultura, Varro: sed meā quidem sententiā iuncta ista atque indiscreta sunt, Quint.: ita sunt inter se conexa et indiscreta omnia, ut etc., Quint.: quidam his indiscretis nominibus utuntur, Cels.: hostium terga caesuris adero indiscretus, Amm.: suum cuique sanguinem (d.i. Kinder) indiscretum, sed maxime principibus, eigenes Blut sei von jedem unz., bleibe jedem, aber usw., Tac. – II) übtr., ununterschieden, ohne Unterschied, a) v. leb. Wesen: proles indiscreta suis, ununterscheidbar den Ihrigen, Verg.: ad eam diem indiscreti (ohne Standesunterschied) inibant (sc. locos), Tac.: multos occīdere et indiscretos, Sen. – b) v. Lebl.: convivia cum iisdem indiscreta vicissim habens, ohne Standesunterschied, Eutr.: indiscretis vocibus (durcheinanderschreiend) pretia vacationum... incusant, Tac.: quod hinc vel illinc appellere indiscretum (einerlei) et innoxium est, Tac.: adeo omnia indiscreta (verworren, verwirrt) sunt diversissimis artibus, ut quicquid mundus muliebris vocabatur, sarcinae viriles sint, Sen.

indiscretus [CL] 1 (s. pass.): a not distinguished or sorted, varied, mixed, confused. b (her., of coat of arms) undifferenced, lacking additions which distinguish junior members of family. c (~um [est] an ‥ an ‥) no distinction is drawn, it remains ambiguous whether ‥ or. a pincernis ‥ cornibus, sciphis aliisque ~ae quantitatis vasibus totum diem propinantibus B. V. Dunst. 10; s1135 cum ~o tam rusticorum quam stipendiariorum militum agmine G. Steph. 3; in eis [sophismatibus] duplex designatio, in hoc una, licet confuse ~a Balsh. AD 80; ultra minimas prisci nichil proferri voluerunt, ‥ dicentes non fore prolationem, id est claram expressionem, sed potius ~am confusionem Hothby Cant. Mens. L 58.  b familiae coryphaeo symbolum manet integrum et ~um, junioribus omnibus suis discerniculis interstinctis Spelman Asp. 140.  c “contra aliquid quod negatur disputare conveniens est”: hic an contra quod tunc negatur an contra quod negari solet intelligi debeat ~um Balsh. AD 68 (cf. ib.: dubium); si quis dicat “disputantes contraria probare”, an inter se an ut ad alterum disputantes fortassis ~um Ib. 72 (cf. ib.: non discretum). 2 (of evil) in which no discrimination is exercised, indiscriminate. [annus] ~a vulgi clade infamis W. Malm. GP V 278; fiebant ‥ desolaciones urbium ‥ et ‥ ~a captivorum servitus civium Hist. Meriadoci 366; 1262 ut [fratres] vestram merito societatem debeant commendare et non de ~e ‥ dominacionis tirannide querelas deponere Ann. Durh. 124; s1225 ~um timens adversariorum meorum insultum (Quaerimonia F. de Breauté) W. Coventr. II 265. 3 (s. act.) undiscriminating: a (of person); b (of abstr.). a in nulla re appareas ~us sed distingue quid, ubi ‥ qualiter debeas facere Egb. Pen. prol. p. 417; sine omni exceptione faciat regule professor quod injungitur sibi, quid vero ‥ sit quod injungitur, non discernat ‥; sit ~us ut intelligat, sit stultus ut sapiat P. Blois Ep. 134. 401A.  b ~o boni malique judicio carpebantur Gildas EB 21. 4 imprudent, ill-advised, foolish (cf. Osb. Glouc. Deriv. 295: inconsideratus: ~us: a (of person, anima, or sim.; also as sb. m.); b (of abstr.). a 1075 ad comprimendum quorundam ~orum insolentiam ‥ sanccitum est ne quis in concilio loquatur preter licentiam a metropolitano sumptam Conc. Syn. I 613; an ternarius binario major sit ‥ querere ‥ ~i est et cui est ratio otiosa aut deest omnino J. Sal. Pol. 649B (cf. ib.: hominis ‥ sensu indigentis); linquens ‥ / lupis oves, medicis egros indiscretis (De morte T. Becket) Poésies pop. 75; sunt quidam nimis ~i et valde precipites Nig. Ep. 18; pastores [i. e. sacerdotes] ‥ indoctos ‥ et ~os Gir. GE II 34 p. 336; [medicamentum] ~is cerebri ablatam racionem recuperat Gilb. V f. 225va; s1066 rex Haroldus ‥ temerarius fuit et ~us Flor. Hist. I 598; animam ~am [ME: unwise] AncrR 18.  b ~as abstinentias et vexationes corporis tui Anselm (Ep. 196) IV 86; unde Salomon: ‘risum reputavi errorem’ [Eccles. ii 2], ubi et hoc supplendum, ~um sc. vel iniquum Gir. SD 34; s1238 [monachi] impetus ~os [regis] induciis emollire studuerunt M. Par. Maj. III 495; dum omnia bona sua ~a liberalitate dispergeret Latin Stories 31; 1400 illud votum seu juramentum est irrationabile ac etiam ~um (Purvey) Ziz. 404; vestre contumacie ~a duricies Ps.-Elmh. Hen. V 69 p. 198.

indiscrētus, (13) a, um (in, discerno), non séparé, étroitement uni, confondu : Varro R. 3, 1, 7 ; Plin. 11, 129 ; Tac. H. 4, 52 || qui ne se distingue pas, indistinct : Sen. Clem. 1, 26 ; Cels. Med. 4, 3 || quʼon ne peut distinguer : Plin. 35, 88 ; Virg. En. 10, 392 || égal, semblable : Cod. Th. 6, 7, 1 || indiscret : Sid. Ep. 7, 9.

indiscretus , a, um. adj.
無分曉者。不分別者。

Suggest a Translation
See an image

in-discrētus adj.,

• undistinguishable, not known apart: proles suis, V.: voces, confused, Ta.