About
Menu

indipiscor

indipiscor, to obtain, attain, reach, seize

indĭpiscor, deptus, 3, v. dep. a. [indu = in-apiscor], to obtain, attain, reach.
  • I Lit. (mostly ante- and post-class.): largiter mercedis indipiscar, Plaut. Rud. 5, 2, 28 (1315): divitias magnas indeptum, id. Ep. 3, 4, 15 (451): navem, Liv. 26, 39, 12; 28, 30, 12: multum in cogitando dolorem, Plaut. Trin. 2, 1, 2 (224): simulatque hominem leti secura quies est indepta, Lucr. 3, 212: senex voluit indipisci de cibo, Plaut. Stich. 4, 1, 57 (561): animo, i. e. to retain, Gell. 17, 2, 1.—
  • II Transf., to begin, commence: pugnam, Gell. 1, 11, 8.☞ Act. collat. form: indĭpisco, ĕre: (occasionem) quadrigis albis, Plaut. As. 2, 2, 13 (269).—
      • 2 Part. perf.: indeptus, a, um; pass., Cod. Th. 9, 42, 13; 12, 1, 74; and prob. also in Plin. H. N. praef. 9: honoribus indeptis, v. Sillig. N. cr.

Saved

Recent