indiscretio
in-discrētĭo, ōnis, f.,
- lack of discernment, indiscretion, Hier. in Didym. de Spir. S. 36.
indiscrētio, ōnis, f., die Unbilligkeit, Rücksichtslosigkeit (franz. indiscrétion), Hieron. in Didym. de spir. scto 36 u.a. Eccl.
ut ‥ nec per ~onem subeas onus quod non possis portare
precipue ‥ in servando mansuetudinem ~onis arguebatur
in his ‥ quia ‥ de minorum ~one [(] quorundam exceditur, ‥ removenda ea in quibus excedunt ‥ decernimus : discretione; G. Hen. II I 237 : dissertatione Gerv. Cant. Chr. 289
propter intellectus ~onem
prior a sancto patre ‥ de amaritudine ~onis sue correptus est(
novi plures ultra modum propter ~onem turbatos pro hoc impedimento(
est igitur ~o cum quod in aliis verbi variatione discerni solet in aliis non discerni contingit. sunt autem hujusmodi ~ones ut licentiose et aliene dictum sit hoc, tum secundum casum, tum secundum numerum, tum secundum genus
“vera ratione probata conceduntur”: an de veris an de vera ratione probatis enuntietur ex primi verborum ~one dubium
tria ~onum genera
hoc est indistinccio et [v. l. indiffinicio vel ] ~o quia unum ab alio discerni de facili non possit cum sint valde similia animalia [sc. canis et lupus ]
in crepusculo est indistinccio et ~o rerum cum non possit visus discernere et judicare de rebus
indiscrētĭō, ōnis, f. , indiscrétion : Hier. Didym. 36.