About
Menu

induro

induro, to make hard, harden

in-dūro, āvi, ātum, 1, v. a. and n., to make hard, to harden (poet. and post-Aug.).
  • I Act.
    • A Lit.: nivem Indurat Boreas, Ov. Tr. 3, 9, 14: sues indurantes attritu arborum costas, Plin. 8, 52, 78, § 212.—
    • B Trop., to harden, steel: indurandus est animus, Sen. Ep. 51: adversus omnia, quae accidere possunt, id. ib. 4: frontem, to render shameless, id. Ben. 7, 28.—
  • II Neutr., to become hard, harden: quae (creta) si induraverit, Veg. 3, 82, 2.— Hence, indūrā-tus, a, um, P. a., hardened.
    • A Lit.: robora indurata flammis, Stat. Th. 4, 64.—
    • B Trop.: induratus praeter spem resistendo hostium timor, Liv. 30, 18, 3: Germanis quid induratius ad omnem patientiam? Sen. Ira, 1, 11.

Saved

Recent