inefficaciter
ĭneffĭcācĭter, adv., v. inefficax fin.
inefficāciter, Adv. (inefficax), ohne Wirkung, vergeblich, Paul. dig. 49, 8, 2. § 1. Cod. Iust. 6. 35, 2. Symm. epist. 6, 53.
chirurgicos qui partes illas ~iter scindentes morti me vicinum dimiserunt
si ‥ tepide et ~iter inceperit predicator ‥
propositio ipsa vera est ‥ sed tu male et ~iter eam posuisti
cum impudenter tum ~iter arguis
iste sibi de jure competentia non ~iter appetebat
ĭneffĭcācĭtĕr, inutilement : Dig. 49, 8, 2.