ineffrenatus
ĭn-effrēnātus, a, um, adj.,
- unbridled, trop. (late Lat.): cupiditates, Mos. et Rom. Leg. Coll. 6, 4.
sciat se ‥ condemnacione percelli quod res ‥ ineffraenata cupiditate usurpare temptaverit
cum ex ~a titulorum concessione
Baccho studet, Veneri, magnis et ~is cupiditatibus
poterit infra breve propter insolenciam et ~am multitudinem delinquencium ‥ treugas multipliciter violari
ex eorum ~a cupidine
ĭneffrēnātus, a, um, sans frein : Iren. Hær. 5, 8, 2.
Ineffrenatam utique aviditatem eorum refrenare volentes, statuimus, etc. Ineffrenata multitudo delinquentium,in Charta ann. 1484. apud Rymer. tom. 12. pag. 240.