ineluctatus

in-ēluctātus, a, um (in u. eluctor), unüberwunden, Ennod. opusc. I. p. 297, 15 Hartel u. dict. I. p. 426, 21.

ĭnēluctātus, a, um, c. ineluctabilis : Ennod. Dict. 1, p. 645.