inemendatus
ĭn-ēmendātus, a, um, adj.,
- unamended, incorrect (late Lat.): dum de inemendatis scribuntur inemendatiora, Hier. in Ezech. 40, 5; Serv. Verg. A. 1, 565.
inēmendātus, a, um (in u. emendo), unverbessert, auch im Compar., Serv. Verg. Aen. 1, 566 u. Eccl.
si quid ‥ ad edificationem pertinens ‥ ineptum ‥ deprehenderit, nullo modo ~um relinquat
quatenus auctoritas vestra ‥ dicta mea confirmet ut etiam errata ~ata non relinquat
si ‥ aliqua fuerint enormia ‥ et ‥ duraverint ~a
emendatissima exemplaria sunt Hebrea, secundo Greca, tertio Latina ‥ unde Latina maxime ~a
si interrogatus respondeat ‥ sese ‥ nec homicidium palam perpetrasse ~um
si ‥ aliquod forisfactum ~um invenerit ibi ‥
ĭnēmendātus, a, um, incorrect : Hier. Ezech. 40, 5.