inenarrabiliter
inēnārrābiliter, Adv. (inenarrabilis), unbeschreiblich, unsäglich, Augustin. conf. 3, 20 no. 28 (s. Quicherat Add. p. 137, a); aber bei Liv. 41, 15, 2 falsche Lesart (Weißenborn u. Hertz iecur omne inenarrabili tabe absumptum).
Deum ‥ ipsos amantem et intelligentes se ~iter plus quam semetipsos illum amantes
filiam suam ‥ quam cum vidisset, ~iter exultans ‥ osculatus est
qui regnum studiose et ~iter regebat
ĭnēnarrābĭlĭtĕr, ineffablement : Aug. Conf. 13, 20, 28.