inemendabilis
ĭn-ēmendābĭlis, e, adj.,
- that cannot be amended, incorrigible (post-Aug.): pravitas, Quint. 1, 1, 37: incommoda oris, id. 11, 3, 12: affectus, Sen. Ira, 3, 41.
in-ēmendābilis, e, unverbesserlich, unheilbar, pravitas, Quint. 1, 1, 37: oris incommoda, Quint. 11, 3, 12: iste affectus, Sen. de ira 3, 41, 4: inem. est enim error, qui etc., Val. Max. 7, 2, 2.
in pede sicut et in manu caros ~es docet alienandos a nobis ne per immunditiam eorum ‥ polluti pereamus
excommunicavit ‥ scelerosos qui manifeste sepius correpti sed ~es perdurabant
quodsi dehinc aliquis pacem ecclesiarum Dei ita violaverit, ut inter [(v. l. intra ] parietes homicidium faciat, hoc sit ~e [AS: ]botleas
infidelitas erga dominum secundum legem ~e est(
ĭnēmendābĭlis, (14) e, qui ne peut être corrigé, incorrigible : Sen. Ira 3, 41, 4 ; Quint. 1, 1, 37.