inemptus
inemptus, unbought, unpurchased
ĭn-emptus (inemtus), a, um, adj.,
- unbought, unpurchased (poet. and post-Aug.): dapes, Verg. G. 4, 133; Hor. Epod. 2, 48: consulatus, Tac. H. 2, 60.
in-ēmptus (inēmtus), a, um (in u. emo), a) ungekauft, fundos inemptos fore, seien als nicht gekauft zu betrachten, ICt.: inemptum facere alqd, den Kauf von etw. aufheben, ICt.: neutr. pl. subst., cum milites inempta diriperent, alles ohne Bezahlung wegnahmen, Spart. Sev. 7, 3. – prägn., ungekauft = selbst erzeugt, selbst erworben, res, Ov.: dapes, Colum., Verg. u. Hor.: poma, Priap.: lepus, auf dem eigenen Besitztume gejagt, Mart. – b) unerkauft, consulatus, Tac. hist. 2, 60: honores, Plin. praef. 1, 9: favor, Claud. VI. cons. Hon. 607: salus, nimmer erkäufliches Heil, Claud. edyll. 6, 70.
quatinus ex toto desiderium suum adimpleant et nil prorsus ~um de silva relinquant
chartula vel calamus rarus ~us erit
nulla nobis utilitas accedit ~a
ĭnēmptus (14) (ĭnemtus), a, um (in, emo), non acheté : Virg. G. 4, 133 ; Hor. Epo. 2, 48 ; [fig.] Tac. H. 2, 60.
in-ēmptus (inēmtus)
adj.,
- unbought, unpurchased: dapes, V.: corpus inemptum Reddito, without a ransom, O.: consulatus, Ta.