ineptia
ineptia, silliness, folly, absurdity
ĭneptĭa, ae, f. [ineptus],
- silliness, folly, absurdity (in sing. ante- and post-class.): tua, Ter. Ad. 749; Plaut. Merc. prol. 26. —
- II Plur.: ĭneptĭae, ārum, sillinesses, fooleries, trifles, absurdities (class.): omnium ineptiarum haud scio an ulla sit major, quam, etc., Cic. de Or. 2, 4, 18; id. ib. 124 (not found), 111; id. Rosc. Am. 16, 47: paene aniles, id. Tusc. 1, 39, 93: sententiarum, Suet. Aug. 86: hujusmodi ineptiis se immiscere, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 2, 3.
ineptia, ae, f. u. ineptiae, ārum, f. (ineptus), a) Sing., die Ungehörigkeit, Verkehrtheit, Albernheit im Handeln u. Reden, Plaut. merc. 26. Ter. eun. 741 u. adelph. 749. Prud. c. Symm. 1, 146 u. 2, 57. – b) Plur., Ungehörigkeiten (ungehörige Dinge), Verkehrtheiten, Albernheiten, Torheiten, Phantastereien, Fadheiten, Spielereien, Tändeleien, Geschwätz, törichte Einfälle, Unsinn, im Handeln u. Benehmen, o tristes ineptias! Caecil. com. fr.: humiles ineptiae, gemeine Späße (v. Tänzen), Petron.: mimicae ineptiae, Sen.: hominum ineptiae ac stultitiae, Cic.: nugae ineptiaeque maximae, Plaut.: nec tu quid facias ineptiarum, Catull.: ut eos partim scelerum suorum, partim etiam ineptiarum paeniteat, Cic.: quos certum habeo dicturos me ineptiis meis plausisse, habe meinen eigenen törichten Liebhabereien das Wort geredet (mein Steckenpferd geritten), Tac. – im Denken, Reden und Schreiben, mit subj. Genet., iurisconsultorum istae ineptiae, Sen.: aliae ineptiae verba quaerentium, Sen.: mit obj. Genet., sententiarum ineptiae, Suet.: mit Pron. poss. u. Adii., si qui forte mearum ineptiarum lectores eritis, Catull.: quid ad istas ineptias abis? inquies, Cic.: ut ad pauca redeam ac mittam illius ineptias, Ter.: ridere ineptias Graecas, Sen.: pellantur ergo istae ineptiae paene aniles (alberne Ansichten der alten Weiber), Cic.: curavit notitiam historiae fabularis usque ad ineptias et derisum (bis zum Läppischen u. Lächerlichen), Suet. – als Titel einer Schrift u. übh. von Schriften, libellos ineptiarum (Einfälle), qui nunc iocorum (Schwänke) inscribuntur, componere instituit, Suet. gr. 21.
ne ‥ vagi ‥ inanes exerceant ludos vel aliis mancipentur ~iis
Dunstanus primum increpitans mulierum ~ias ‥ extraxit eum de moechali genearum occubitu
que major ~ia quam quo minus inest potestatis plus adesse voluptatis?
de superstitiosis augurum ~iis
ĭneptia, (16) æ, v. ineptiæ
➳.
ineptia , ae. f.
妄言。呆談。Pellantur istae ineptiae pene aniles 祛此村嫗之談可也。
Suggest a Translation
See an image
妄言。呆談。Pellantur istae ineptiae pene aniles 祛此村嫗之談可也。
Suggest a Translation
See an image
ineptia ae, f
- ineptus, silliness, folly, absurdity: tua, T.—Plur, silliness, fooleries, trifles, absurdities: omnium ineptiarum an ulla sit maior, quam, etc.: paene aniles: mearum ineptiarum lectores, Ct.