inequito
ĭn-ĕquĭto, āre, v. n. and a., to ride upon or over any thing (post-class.).
- I Lit., with dat.: Sarmatae patentibus campis inequitant, Flor. 4, 12, 20: horrenti fascino, Arn. 4, 7.—
- B Transf., with acc.: Aurora caelum inequitabat, traversed the sky, i.e. the day broke, Ap. Met. 3, 1, 2; id. ib. 6, 11, 13.—And in mal. part.: vestras matronas, Arn. 4, 131.—
- II Trop.: medicina audet inequitare philosophiae, i.e. to insult, Macr. S. 7, 15, 15: frustra inequitas nobis, Arn. 7, p. 235.
in-equito, āre, auf etw. einherreiten, -fahren, I) eig., m. Dat., patentibus campis, Flor. 4, 12, 20: horrenti fascino, Arnob. 4, 7. – m. Acc., Aurora caelum inequitabat, befuhr den Himmel = brach an, Apul. met. 3, 1 in.: Aurorā commodum inequitante, einherfuhr, anbrach, Apul. met. 6, 11. – II) übtr., inequ. alci, jmd. verhöhnen, frustra alci, Arnob. 7, 30 in.: u. so philosophiae, Macr. sat. 7, 15. § 15: tam foedis mysteriis, Arnob. 5, 20.
See: inequitare
ĭnĕquĭtō, āre, ¶ 1 intr., a) aller à cheval sur [avec dat.] : Flor. 4, 12, 20 ; b) chevaucher contre, insulter [avec dat.] : Macr. Sat. 7, 15, 15 ¶ 2 tr., parcourir : Apul. M. 3, 1.
- 1. komen aanrijden over (m. dat.);
- 2. rijden naar (m. acc.).