inerro
inerro, to wander, err
ĭn-erro, 1, v. n., to wander or ramble about in a place (poet. and post-Aug.).
- I Lit.: Diana montibus, Plin. Ep. 1, 6, 3; cf.: ignis aedibus, Stat. S. 1, 5, 58.—
- II Trop.: memoria imaginis oculis inerrabat, swam before the eyes, Plin. Ep. 7, 27, 6: quod tibi si versus noster totusve, minusve, vel bene sit notus, summo vel inerret in ore, Tib. 4, 1, 202 (dub.; Müll. inhaereat).— Of those engaged in dancing: decoros ambitus, Ap. Met. 10, 29, 25.
in-erro, āre, I) intr. in od. an od. auf etwas herumirren, -schweifen, a) eig., v. Pers., mit Dat., montibus, Plin. ep.: mensis (an den T.), Plin. ep.: in filios, an seine S. sich verirren, Min. Fel. 31, 4. – b) übtr., v. Lebl.: languidus ignis inerrat aedibus, Stat.: memoria imaginis inerrat oculis, schwebt vor den Augen, Plin. ep.: si versus noster... summo vel inerret in ore, Tibull. 4, 1, 201. – II) tr. v. Tanzenden, decoros ambitus, schweben in usw., Apul. met. 10, 29.
ĭnerrō, (14) āvī, ātum, āre, intr., ¶ 1 errer dans [avec dat.] : Plin. Min. Ep. 1, 6, 3 || [fig.] oculis Plin. Min. Ep. 7, 27, 6, danser devant les yeux ¶ 2 [acc. de lʼobjet intérieur] : ambitus inerrare Apul. M. 10, 29, former des ronds à lʼaventure.
in-errō —, —, āre,
- to wander, err: si versus noster summo inerret in ore, i. e. is repeated inaccurately, Tb.