inerrabilis
ĭn-errābĭlis, e, adj. [2. in-erro],
- unerring (post-class.): meatus, Ap. Dogm. Plat. 1, p. 7, 27: orbis, id. de Mundo, p. 58, 6: computatio, August. Civ. Dei, 21, 8.
inerrābilis, e (in u. erro), nicht irrend, stetig, Apul. de dogm. Plaut. 1, 11; de mund. 2: Ggstz. errabilis, motus, Suet. fr. 127*. p. 204, 3 Reiff.: stellae, Fixsterne, Ambros. epist. 44, 3: übtr., computatio, Augustin. de civ. dei 21, 8.
tornatura ceteris est promptior atque ~ior artibus
ipse ‥ predicabat, remissiones peccatorum et indulgentias ~es promittens
concessit ergo Deus fortunam belli se credentibus, et ~em contritionem se contemnentibus
ĭnerrābĭlis, e (in, erro), qui nʼerre pas, fixe : Apul. Plat. 1, 11 || [fig.] infaillible : Aug. Civ. 21, 8.