inexercitatus
inexercitatus, untrained, unskilful, without experience
ĭn-exercĭtātus, a, um, adj.
- Untrained, unexercised, unpractised, unskilful (class.): rudis et inexercitatus miles, Cic. Tusc. 2, 16, 38; so, miles, Front. Strat. 2, 1, 9: homo non hebes, neque inexercitatus, Cic. de Or. 2, 17, 72: promptus et non inexercitatus ad dicendum, id. Brut. 36, 136: histriones, id. de Sen. 18, 64: copiae, Nep. Eum. 3, 3: eloquentia, Tac. Or. 5.—
- II Unemployed, not busy (rare): homo, Cels. praef. fin.
in-exercitātus, a, um (in u. exercito), I) unbeschäftigt, mit körperlicher Arbeit nicht beschäftigt (Ggstz. exercitatus), homo, Cels. praef. p. 12, 25 D.: corpora, ohne Bewegung, Sen. nat. qu. 3, 19, 2. – II) ungeübt, histrio, Cic.: miles, Cic.: copiae, Nep.: homo non hebes neque inexercitatus, Cic.: diserta quidem sed inexercitata et eiusmodi certaminum rudis Helvidii sapientia, Tac. dial.: cum iidem docti facere illud, indocti inexercitatique non possimus, Quint. – mit Ang. wozu? prompti et non inexercitati ad dicendum, Cic. Brut. 136.
ad Dominicam expeditionem prompti sed ~ati
quamquam quinque annis ~ati oblectamentis otii potius quam usui militie dediti sitis
prohibitus est in multitudine delicata atque ~ata et timida Madianitis occurrere
simplicibus et ~atis hec notatio grata foret et necessaria
ĭnexercĭtātus, (14) a, um (in, exercito), ¶ 1 qui ne fait pas dʼexercice, non occupé : Cels. Med. præf. fin ¶ 2 non exercé, novice, qui nʼa pas de pratique : Cic. Tusc. 2, 38 ; de Or. 2, 72 ; Br. 136 ; CM 64.
- 1. ongeoefend [copiae; ad dicendum];
- 2. (postklass.) werkeloos, inactief.
in-exercitātus
adj.,
- untrained, unskilful, without experience: miles: copiae, N.