inexcussus
ĭnexcussus, a, um, adj. [2. in-excutio],
- unshaken, not terrified, Verg. Cul. 302.
in-excussus, a, um (in u. excutio), unerschüttert, unerschrocken, Ps. Verg. cul. 300.
ĭnexcussus, a, um (in, excutio), non ébranlé, non abattu : Virg. Cul. 300 || non examiné : Dig.