infelicitas
infelicitas, ill-luck, misfortune
in-fēlīcĭtas, ātis, f. [infelix],
- ill-luck, misfortune (rare but class.): quid hoc infelicitatis? Ter. Ad. 639: haruspicum, Cic. Div. 2, 29 fin.: gravior, Liv. 40, 55 fin. al.— Plur.: miseriae et infelicitates, calamities, Ap. Dogm. Plat. 2, p. 17, 37.
īnfēlīcitās, ātis, f. (infelix), I) die Unfruchtbarkeit, Quint. 10, 2, 8. – II) die unglückliche Lage, die Unglückseligkeit, Armseligkeit, das Unglück, haruspicum, Cic.: inf. alcis in liberis, Liv.: Carthaginis, Flor.: operosa, Sen.: Plur., Firm. math. 4, 16, 10. Tert. adv. Valent. 3.
in catholicorum coetu ‥ sine aliquo ~atis obstaculo connumerabor
post ‥ diros rerum eventus cladigerasque et turbabiles ~ates regiones Anglorum ‥
ubique me ~as mea persequitur!
felicitas ~ati semper subjecta est
isti Deum accusant de iniquitate, proximum de tenacitate, fortunam suam de ~ate
provinciam ‥ a longa iniquitate atque ~ate liberatam
intercedere pro mea ~ate te supplex obsecro ut duplicem habeas mercedem
clericus iste noviter ad me venit, causam suae ~atis michi dixit
cum igitur justi fuerint tanta felicitate beati, restat ut injusti per contrarium sint inaestimabili quadam ~ate miseri
Longobardi mercatores sunt accusati per socios suos de magna ~ate in mercimoniis suis facta regi
īnfēlīcĭtās, (12) ātis, f. (infelix), ¶ 1 le malheur, lʼinfortune : Cic. Div. 2, 62 ; Pis. 47 ¶ 2 stérilité : Quint. 10, 2, 8.
- 1. ongeluk, ellende;
- 2. (postklass.) onvruchtbaarheid.
īnfēlīcitās ātis, f
- infelix, ill-luck, misfortune: quid hoc infelicitatis?T.: tua: gravior, L.