infenso
infenso, to treat in a hostile manner, ravage
infenso, āre, v. a. and n. [infensus], to treat in a hostile manner, to ravage, destroy (Tacitean).
- I V. a.: bello Armeniam, Tac. A. 13, 37: pabula, id. ib. 6, 34.—
- II V. n., to act like an enemy, to be hostilely disposed: quasi infensantibus Dis, Tac. A. 13, 41.
īnfēnso, āre (infensus), feindselig sein gegen usw., jmd. beunruhigen, pabula (die Furagierenden), Tac. ann. 6, 34: Armeniam bello, ibid. 13, 37: absol., quasi infensantibus deis, zürnenden, ibid. 13, 41.
īnfēnsō, (14) āre (infensus), tr., ¶ 1 [abst ] agir en ennemi : Tac. Ann. 13, 41 ¶ 2 ravager, dévaster : Tac. Ann. 13, 37 || rendre dangereux : pabula Tac. Ann. 6, 34, rendre dangereux (paralyser) lʼapprovisionnement en fourrage.
īnfēnsō —, —, āre
- infensus, to treat in a hostile manner, ravage: bello Armeniam, Ta.—To be hostile: quasi infensantibus Dis, Ta.