infervesco
infervesco, to boil, stew, simmer
in-fervesco, ferbŭi, 3,
- v. inch. n., to boil down, to boil, to grow hot, be heated: fabae tertia pars ut infervescat, Cato R. R. 90: mulsum quod inferbuit, Cels. 2, 30: hoc ubi inferbuit, Hor. S. 2, 4, 67: ne infervescat aqua sole, be heated, Plin. 19, 12, 60, § 183.— Poet.: solem infervescere fronti arcet, to burn on the forehead, Sil. 13, 341.
īnfervēsco, ferbuī, ere (Inchoat. zu inferveo), sich erhitzen, aufsieden (aufbrausen), worin kochen, fabae tertia pars infervescat, Cato: mulsum quod inferbuit, Cels.: sive (fungi) ex oleo inferbuerunt, sive piri surculus cum his inferbuit, Cels.: ne infervescat aqua sole, in der Sonne heiß werde, Plin.: hoc ubi confusum sectis inferbuit herbis, Hor.: poet., solem infervescere fronti arcet, auf die St. zu brennen, Sil. 13, 341. – übtr., inferbui sperando et exsultando in misericordia tua, Augustin. conf. 9, 4, 9.
īnfervēscō, (15) ferbŭī, ĕre (inferveo), intr., se mettre à bouillir : Cato Agr. 90 ; Cels. Med. 2, 30 ; Hor. S. 2, 4, 67 || [poét.] sol infervescit fronti Sil. 13, 341, le soleil devient brûlant sur la tête.
īn-fervēscō ferbuī, ere, inch.
- in-ferveo, to boil, stew, simmer: Hoc ubi inferbuit, H.