infestatio
infestātĭo, ōnis, f. [infesto],
- a disturbing, troubling (post-class.), Tert. Apol. 1.
īnfēstātio, ōnis, f. (infesto), die Anfeindung, Beunruhigung, Tert. apol. 1 u.a. Eccl.: Plur., Heges. 5, 2, 27. Gloss. V, 415, 69.
denuntians ei cunctam durae locutionis ~onem
moneatis, ut ab ~one ‥ monasterii ‥ abstineant
episcopi tamen Cicestrie sepius ~one vexabatur
ab ~one mercatorum ‥ omnino desistant
cogitans ‥ quomodo tales ~ones ‥ possem extinguere
ejus salutem optinui a benignissimo Domino Salvatore ita ut a modo nunquam tangatur hac ~one
~one febrili adeo depressi fuimus et attriti quod ‥
conopeum ‥ in quo solent divites vitare muscarum ~ones
ob harum ‥ ~onem gentium Brettones ‥ auxilia flagitabant
hostium ~onem diutius non ferentes, terga in fugam verterunt
erat ‥ Elfredus barbarorum ~one ad hoc redactus inopie
Avares non ferentes ~onem Sclavorum
~o Pictorum atque Scottorum ‥ fidem et fideles funditus fugavit
ab illius castelli ~one destiterunt
quia ‥ demonis ~one premeretur conjux
inmundorum spirituum ~o [gl.: i. e. vastatio ]
ut ‥ ab ejus [sc. diaboli ] ~onibus tolleretur
qualiter reclusus liberatus est ab ~onibus diaboli . ‥ fugerunt ~onum nebule, rediit sereni cordis tranquillitas
ex maligni spiritus ~one pestifera
procellarum ‥ et ventorum ~onem
īnfēstātĭō, ōnis, f. (infesto), vexation, attaque : Tert. Apol. 1.