infestiviter Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 infestīvĭter, adv., v. infestivus fin. infēstīviter, Adv. (infestivus), unartig, non inf., ganz artig. Gell. 9, 9, 9. īnfēstīvĭtĕr (infestivus), sans agrément : Gell. 9, 9, 9.