infeste
infeste, inimically, violently, outrageously
infestē, adv., v. infestus fin.
īnfēstē, Adv. (infestus), feindlich, feindselig, als entschiedener Gegner, Liv. 26, 13, 7. Vell. 2, 45, 3. Apul. met. 7, 18 extr. – Compar., Liv. 2, 55, 5; 44, 4, 4: verb. infestius atque inimicius, Liv. 28, 29, 8. – Superl., Quint. 12, 8, 10: verb. inimicissime atque infestissime, Cic. Quinct. 66.
mundi hujus principem qui vitiorum sectatoribus ~issime dominatur
prosiliebant misere in medium frigiditatis ~im [= ]Bede HE V 12: infesti
īnfēstē (13) (infestus), dʼune manière hostile, en ennemi : Liv. 26, 13, 7 || -tius Liv. 2, 55, 5, etc. ; -issime Cic. Quinct. 66.
īnfēstē adv.with comp.and sup.
- infestus, inimically, violently, outrageously: quae in nos fecerint, L.: infestius circumscindere, L.: infestissime contendere.