infestator
infestātor, ōris, m. [infesto],
- a disturber, troubler (post-Aug. and very rare), Plin. 6, 28, 32, § 143.
īnfēstātor, ōris, m. (infesto), der Anfeinder, Beunruhiger, Plin. 6, 143. Itin. Alex. 35 (81).
cartas largitionum contra omnes emulos et ~ores ‥ confirmavi
in quo instrueris ut vitiorum ~or sis
īnfēstātŏr, ōris, m. (infesto), celui qui a lʼhabitude dʼattaquer, de harceler : Plin. 6, 143.