ingenue
ingenue, as becomes his birth, liberally, frankly
ingĕnŭē, adv., v. ingenuus fin.
ingenuē, Adv. (ingenuus), I) anständig, standesgemäß, educatus, Cic. de fin. 3, 38. – II) übtr., aufrichtig, offenherzig, frei heraus, freimütig, aperte atque ingenue confiteri, Cic.: ingenue pro suis dicere, Quint.
Egbirhtus amplo apud suos loco natus et ~e educatus a pueritia
[rex Edwardus ] homo affectati leporis et ~e gentilitia lingua eloquens
captus et perpetuis compedibus detentus ~e poenituit
plebs ‥ vibrans quos non bene noverat enses / ingenue irasci discit
ingĕnŭē (13) (ingenuus), en homme libre : ingenue educatus Cic. Fin. 3, 38, qui a reçu une éducation libérale || franchement, naïvement, sincèrement : Cic. Att. 13, 27, 1 ; Fam. 5, 2, 2 ; Quint. 12, 3, 3.
ingenuē
adv.
- ingenuus, as becomes his birth, liberally, frankly: educatus: confiteri.