inhumanatio
ĭnhūmānātĭo, ōnis, f.,
- a being made man, incarnation: unigeniti Dei Filii, Cod. Just. 1, 1, 5 and 6 fin.
inhūmānātio, ōnis, f. (inhumanatus), die Menschwerdung, Cod. Iust. 1, 1, 5 extr. u. 6. § 4.
ĭnhūmānātĭō, ōnis, f. , incarnation : Cod. Just. 1, 1, 6, 9 [ἐνανθρώπησις, incarnatio ].
Incarnatio, in Historia Miscell.
Quis enim eum audiens condidisse libros de Incarnatione, aut, ut proprie hoc exprimam, minus quidem Latino, sed necessario verbo, sicut a Græcis dicitur, de Inhumanatione Filii Dei, duos eum putet filios Dei prædicasse ? Nam qualiter Filium Dei, id est Deum Verbum, non hominem quoque diceret Inhumanatum ?Flavianus Episcop. Constantinopolitanus, apud Liberatum Diaconum cap. 11 :
Ex duabus itaque naturis confitentes Christum post Incarnationem ex sancta Virgine et Inhumanatum, in una substantia, et in una persona, etc.Vide
Melius per mensem philosophicum, quam adustio in animalibus, per Inhumanationem tollitur et decoctionem.