inhumanitas
inhumanitas, inhuman conduct, barbarity
ĭnhūmānĭtas, ātis, f. [inhumanus], inhumanity.
- I Inhuman conduct, savageness, barbarity: crudelitas inhumanitasque, Cic. Verr. 2, 5, 44, § 115; id. Deiot. 12, 32. —
- II Want of good breeding.
- A Incivility, impoliteness: quod ego non superbia neque inhumanitate faciebam. Cic. de Or. 1, 22, 99; id. Phil. 2, 4, 8.—
- B Unkindness, disobligingness; opp. officiosus, Cic. Mur. 4, 9.—
- C Surliness, churlishness: importunitas et inhumanitas omni aetati mofesta est, Cic. de Sen. 3, 7.—
- D Niggardliness: (populus Rom.) non amat profusas epulas, sordes et inhumanitatem multo minus, Cic. Mur. 36, 76.
inhūmānitās, ātis, f. (inhumanus), die Unmenschlichkeit (Ggstz. humanitas), I) Roheit, unmenschliches Betragen, Grausamkeit, Barbarei, Cic. u.a. – II) insbes., der Mangel an Lebensart, das unfeine Wesen, die Unhöflichkeit, das rücksichtslose Benehmen, die Lieblosigkeit, Cic.
consulo quatinus ei ‥ subveniatis, ne ‥ vos pudeat et pigeat ~atis vestre in perpetuum
homo ‥ adeo efferate ~atis erit ut ‥ abjiciat quem nutrivit?
que major ~as quam afflictos sic affligere?
humana mansuetudine et misericordia
quem divinitas approbaret, reprobaret ~as
pater ‥ quantam sibi ~atem filius suus fecerat lamentabili querimonia propalavit
ĭnhūmānĭtās, (13) ātis, f. (inhumanus), ¶ 1 cruauté, barbarie, inhumanité : Cic. Dej. 32 ; Verr. 2, 5, 115 ¶ 2 grossièreté, manque de savoir-vivre : Cic. Phil. 2, 8 ; de Or. 1, 99 || caractère difficile : Cic. CM 7 || désobligeance : Cic. Mur. 9 || façon de vivre sordide : Cic. Mur. 76.
- 1. onmenselijkheid, wreedheid;
- 2. gebrek aan beschaving;
- 3. onvriendelijkheid, onbeleefdheid;
- 4. (Laatl.) zuinigheid.
inhūmānitās ātis, f
- inhumanus, inhuman conduct, barbarity: immoderata.—Incivility, rudeness, brutality: quod ego non superbiā neque inhumanitate faciebam: omni aetati molesta.— Unkindness, disobligingness: nulla inhumanitatis culpa.—Niggardliness(opp. profusae epulae).