inhumanus
inhumanus, rude, savage, barbarous, brutal, inhuman
- I Inhuman.
- A Rude, savage, barbarous: quis tam fuit durus et ferreus, quis tam inhumanus, qui non illorum miseria commoveretur, Cic. Verr. 2, 5, 46, § 121: vox, id. Fin. 3, 19, 64: scelus, Liv. 1, 48, 7: crudelitas, id. 21, 4, 9: via, covered with corpses, Tac. H. 2, 70: securitas, that enjoyed itself during the slaughter, id. ib. 3, 83: testamentum, cruel, unjust, Cic. Verr. 2, 1, 42, § 107.—
- B Unpolished, uncivil, unmannerly, ill-bred, churlish, discourteous: quis contumacior, quis inhumanior, quis superbior, Cic. Verr. 2, 2, 78, § 192: moderati nec difficiles, nec inhumani senes, id. de Sen. 3, 7: at hoc idem si in convivio faciat, inhumanus videatur, ill-bred, id. Off. 1, 40, 144: agrestis et inhumana neglegentia, id. ib. 36, 130: homo inhumanissimus, Ter. Phorm. 508: aures, uncultivated, Cic. Or. 51, 172.—
- II Superhuman, godlike: mensae, Ap. Met. 5, 8, 4; sententia, id. de Deo Soc. 5, p. 44, 24.— Hence, adv. in two forms.
- 1 ĭnhūmānē, inhumanly, savagely, cruelly: nimis graviter cruciat adulescentulum, nimisque inhumane, Ter. Heaut. 1046: facere contraque naturae legem, Cic. Off. 3, 6, 30: muta (oratio), Nazar. Pan. ad Const. 16.— Comp.: inhumanius dicere, Cic. Lael. 13, 46.—
- 2 ĭn-hūmānĭter, uncivilly, discourteously: me miratum esse istum tam inhumaniter fecisse, ut, etc., Cic. Q. Fr. 3, 1, 6, § 21; id. Verr. 2, 1, 52, § 137, acc. to Prisc. p. 1010 P. (where the MSS. have inhumane).
puto quia et vos, si ~i non estis, eandem dilationem execraremini
aderat ‥ ~us ille [sc. gigas ] ad ignem, cujus ora infecta erant tabo semesorum porcorum
~us est et extreme impietatis maculam incurrit ‥ qui paterna afflictione non leditur
promptus [est ] ad dissensiones, ad odia ~us
in dubium ergo venit an tucius maris tempestati an hominis ~i se committerent tirannidi
ab hac ~a tyrannide hominem avertisses
ubi materialis gladius misericors est, gladius ecclesie ~us esse non debet
[longitudinem Hibernie ] arbitror ipsi [sc. Solino ] incognitam, quoniam insulam ~e magnitudinis esse testatur [cf. Solinus, ]Hibernia ei [sc. Britanniae] proximat magnitudine, ~a [ Collect. Ox. 22. 2 savage ] incolarum ritu aspero
- 1. onmenselijk, wreed [homo; scelus; barbaria];
- 2. onvriendelijk, onbeleefd;
- 3. (Apul.) bovenmenselijk, goddelijk;
- 4. onbeschaafd, onwellevend [locus; aures].
不仁。野。兇惡。Non adeo inhumano genio sum 吾兇不至此。
Suggest a Translation
See an image
- with comp.and sup, rude, savage, barbarous, brutal, inhuman: quis tam inhumanus, qui, etc.: vox: scelus, L.: testamentum, unjust.—Unpolished, unsocial, uncivil, without culture, unmannerly, ill-bred, coarse, brutal: quis contumacior, quis inhumanior: nec inhumani senes: neglegentia: Camena, H.: homo inhumanissimus, T.: aures, uncultivated: locus, uncivilized.
-
…non cognoscendorum hominum studium, non liberalitas. quem praeteriens cum incultum horridum maestumque vidisses, etiam si agrestem et inhumanum existimares, tamen libidinosum et perditum non putares. Cum hoc homine an cum stipite in foro constitisses, nihil…
Cicero, post Reditum in Senatu
-
…, ingenia quaerimus. Si enim et prudentes homines et non veteres reges habere voluerunt, utor neque perantiquis neque inhumanis ac feris testibus. Tum Laelius Video te, Scipio, testimoniis satis instructum, sed apud me, ut…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…addendum acerbitatis putet. satis est homines imprudentia lapsos non erigere, urgere vero iacentis aut praecipitantis impellere certe est inhumanum, praesertim, iudices, cum sit hoc generi hominum prope natura datum ut, ; si ;…
Cicero, pro Rabirio Postumo
-
…quem umquam innocentem iudicio capitis arcessas ; id enim sine scelere fieri nullo pacto potest. Nam quid est tam inhumanum quam eloquentiam a natura ad salutem hominum et ad conservationem datam ad bonorum pestem perniciemque convertere Nec tamen, ut…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…omnibus rebus actis atque decisis producuntur e carcere, deligantur. quis tam fuit illo tempore ferreus, quis tam inhumanus praeter unum te, qui non illorum aetate nobilitate miseria commoveretur ecquis fuit quin lacrimaret, quin ita calamitatem illam…
Cicero, in Verrem
-
…, qua frui non possit animus, si tamquam parturiat unus pro pluribus. alios autem dicere aiunt multo etiam inhumanius, quem locum breviter paulo ante perstrinxi, praesidi adiumentique causa, non benevolentiae neque caritatis amicitias esse expetendas ;…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…, hunc in impuris conviviis principem adhibebat ; tantamque habet morum similitudo coniunctionem atque concordiam ut Apronius, qui aliis inhumanus ac barbarus, isti uni commodus ac disertus videretur ; ut quem omnes odissent neque videre vellent, sine eo…
Cicero, in Verrem
-
…ab eo nos abducat sin laboramus, quis est, qui alienae modum statuat industriae nam ut Terentianus Chremes non inhumanus, qui novum vicinum non vult fodere au t arare aut a liquid ferre de nique non enim illum ab…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…. equidem nihil tam proprium hominis existimo quam non modo beneficio sed etiam benivolentiae significatione adligari, nihil porro tam inhumanum, tam immane, tam ferum quam committere ut beneficio non dicam indignus sed victus esse videare. quae cum…
Cicero, pro Plancio
-
…secuti sumus tu deligas ex omni populo aut amicos tuos aut inimicos meos aut denique eos quos inexorabilis, quos inhumanos, quos crudelis existimes ; tu me ignaro, nec opinante, inscio convoces et tuos et tuorum amicorum necessarios…
Cicero, pro Plancio