iniucunde

injūcundē, adv., v. injucundus fin.

iniūcundē, Adv., doch nur im Compar. iniucundius (iniucundus), unfreundlich, eae res, quae mihi asperius a nobis atque nostris et iniucundius (zu unfr.) actae videbantur, Cic. ad Att. 1, 20, 1.

iniucunde adv.

• iniucundus, unpleasantly. —Only comp: res iniucundius actae.