iniucundus
iniucundus, unpleasant, disagreeable
in-jūcundus, a, um, adj.
- Unpleasant (class.): minime nobis injucundus labor, Cic. Fin. 1, 1, 3: rumor bonis, id. Q. Fr. 3, 8, 4: odor, Plin. 25, 7, 36, § 74: sonus vocis, Gell. 13, 20, 12: schemata, Quint. 4, 5, 4: non injucundus auctor, id. 10, 1, 124. —Comp., Cael. Aur. Tard. 1, 4, 123.—
- II Harsh, severe: adversus malos, Tac. Agr. 22. — Adv.: injūcundē, unpleasantly: res injucundius actae, Cic. Att. 1, 20, 1.
in-iūcundus, a, um, I) unangenehm, unerfreulich, widrig, lästig, Cic. u.a.: minime nobis iniucundus labor, Cic. – v. Pers., levis quidem, sed non iniucundus tamen auctor, Quint. – II) unfreundlich, ut erat comis bonis, ita adversus malos iniucundus, Tac. Agr. 22.
- 1. onaangenaam, lastig (voor: dat.); ➤ minime nobis ~ labor (Cic.);
- 2. (Tac.) onvriendelijk (tegenover: adversus); ➤ ut erat comis bonis, ita adversus malos ~.
in-iūcundus
adj.,
- unpleasant, disagreeable: minime nobis labor: adversus malos, harsh, Ta.