iniuria
iniuria, an injustice, wrong, outrage, injury, insult
I ask whether it was done justly or unjustly
- I Lit.: tibi a me nulla orta est injuria, Ter. Ad. 189: alienum est a sapiente non modo injuriam cui facere, verum etiam nocere, Cic. Fin. 3, 21, 71: injuriam inferre, id. Off. 1, 7, 24: injurias contumeliasque imponere, id. Verr. 2, 4, 9, § 20: injuriam jacere et immittere in aliquem, id. Par. 4, § 28: in populum Romanum, Liv. 44, 1, 10: accipere ab aliquo, Cic. Div. in Caecil. 18, 60: propulsare, id. Rosc. Am. 50, 145: defendere, Caes. B. C. 1, 7: condonare alicui, id. B. G. 1, 20: persequi, id. ib. 7, 38: ulcisci, id. ib. 1, 12: injuriis onerare, Ter. And. 827: per injuriam, in an unjust manner, unjustly, Cic. Verr. 2, 3, 97, § 226.—The abl. injuriā is used adverb., unjustly, undeservedly, without cause: ne palma detur cuiquam artifici injuriā, Plaut. Poen. prol. 37: dispertivisti, id. Aul. 2, 5, 4 (330): si me meis civibus injuriā suspectum viderem, Cic. Cat. 1, 7, 17: hoc horret Milo: nec injuriā, id. Q. Fr. 3, 8, 6.
- II Transf., injurious, unlawful, or unjust conduct.
- A
- 1 Act., injustice, wrongdoing: vostrā hercle factum injuriā, Plaut. Truc. 1, 2, 66 (160): quocumque aspexisti, ut furiae, sic tuae tibi occurrunt injuriae, Cic. Par. 2, 18: ut meum jus teneam et injuriam tuam persequar, id. Caecin. 11, 32. —
- 2 Pass.: pro veteribus Helvetiorum injuriis populi Romani, Caes. B. G. 1, 30: Sabinae mulieres, quarum ex injuria bellum ortum, Liv. 1, 13, 1; cf., so of dishonoring, deflowering a virgin, Plaut. Aul. 4, 10, 64 (794); id. Cist. 1, 3, 32 (148).—
- B An injurious act, injury, outrage, insult, affront: injuriarum multam dicere, Plaut. Poen. 5, 5, 57 (1336): injuriarum dicam alicui scribere, Ter. Phorm. 329: actio injuriarum, an action for a personal injury or affront, Cic. Caecin. 12, 35: periculum injuriae muliebris, Liv. 26, 49, 12: agere injuriarum, Dig. 47, tit. 10: teneri injuriarum, ib. 11: injuriarum experiri, ib. fin.: injuriarum judicio convenire quempiam, ib. 13: tantine injuria cenae? the insult of a dinner, Juv. 5, 9.—
- C Unjust severity, harshness, rigor: (filius) carens patriā ob meas injurias, Ter. Heaut. 137; cf. paterna, id. ib. 992.—
- D Revenge or punishment for injury inflicted: injuria consulis, etiam si justa, non tamen in magistratu exercenda, Liv. 42, 1, 12: injuria caedis nostrae, Verg. A. 3, 256.—
- E An unjust acquisition: injuriam obtinere, Liv. 29, 1, 17.—
- F A damage, harm, injury of any kind, even that which proceeds from inanimate things: ab injuria oblivionis aliquem asserere, Plin. Ep. 3, 5, 4: pluviarum, Col. 11, 3, 7: ignis, id. ib.: frigorum, grandinum aut nivis, Plin. 13, 24, 47, § 134: puellam vinculis onerat, ex quorum injuria decessit, Just. 43, 2: comparere incolumem ac sine injuria, Suet. Aug. 14: haerens injuria lumbis, pain, disease, Ser. Samm. 38, 452: curandum ne magna injuria fiat fortibus, Juv. 8, 121.
- 1. onrecht, onrechtvaardigheid (jegens: gen.); ➤ -am accipere, facere, ulcisci; -ā ten onrechte; haud -ā niet zonder reden; per -am wederrechtelijk; nostrae ~ caedis het onrecht dat bestaat in (Verg.);
- 2. misdaad [Verris; sociorum tegen de bondgenoten]; ➤ alqm ab -a defendere of prohibere;
- 3. belediging, ontering, kwetsing [virtutum]; ➤ -arum damnatus wegens belediging;
- 4. (poët.; postklass.) (v. zaken) schade, vernieling [frigorum]; ➤ foribus facere -am (Plaut.);
- 5. (Liv.) (meton.) wederrechtelijk bezit; ➤ -am obtinere.
凌辱。得罪。害。損。寃枉。Ab injuria oblivionis se asserere 立不朽之名。Concedere injuriae 恕罪。Injuriam facere ei 損人。Injuriam facere virgini 辱童女。Injuria 無故。不公道然。
Suggest a Translation
See an image
- iniurius, an injustice, wrong, outrage, injury, insult: (filius) carens patriā ob meas iniurias, harsh treatment, T.: paterna, T.: iniuriam sibi imponere: privatas iniurias ultus est, Cs.: in populumR., L.: a praetore iniurias accipere: imperatoris iniurias defendere, Cs.: Suebos ab Cheruscis iniuriis prohibere, protect from outrage on the side of, etc., Cs.: neque cuiquam iniuriae suae parvae videntur, his wrongs, S.: Turni, threatened by, V.: vos nostrae iniuria caedis subigat, etc., i. e. as its punishment, V.: tantine iniuria cenae?the insult of a dinner, Iu.: Helvetiorum iniuriae populiR., to Rome, Cs.: quarum (mulierum), L.: spretae formae, V.: thalami nostri, O.—In law, unlawful violence, assault, trespass: iniuriarum mihi scripta dica, T.: iniuriarum damnatus.—In language, an insult, affront, abuse: me onerare iniuriis, T.—With per: servos abducebat per iniuriam, unjustly, outrageously: per summam iniuriam.—Abl, unjustly, undeservedly, causelessly, wrongfully: me meis civibus iniuriā suspectum videre: non iniuriā (gaudebas), T.—An unjust acquisition: ad obtinendam iniuriam, L.—A damage, harm, injury: Curandum ne magna iniuria fiat Fortibus, Iu.
-
…obsides quos haberet ab Haeduis redderet Sequanisque permitteret ut quos illi haberent voluntate eius reddere illis liceret ; neve Haeduos iniuria lacesseret neve his sociisque eorum bellum inferret. Si id ita fecisset, sibi populoque Romano perpetuam gratiam atque amicitiam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…esse condicionem nisi armis traditis. Se id quod in Nerviis fecisset facturum finitimisque imperaturum ne quam dediticiis populi Romani iniuriam inferrent. Re renuntiata ad suos illi se quae imperarentur facere dixerunt. Armorum magna multitudine de muro in fossam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Galliam provinciam obtineret, quod commodo rei publicae facere posset, Haeduos ceterosque amicos populi Romani defenderet, se Haeduorum iniurias non neglecturum. Ad haec Ariovistus respondit ius esse belli ut qui vicissent iis quos vicissent quem ad modum vellent…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sunt usi. Sub vesperum Caesar portas claudi militesque ex oppido exire iussit, ne quam noctu oppidani a militibus iniuriam acciperent. Illi ante inito, ut intellectum est, consilio, quod deditione facta nostros praesidia deducturos aut denique…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, obsidesque uti inter sese dent perficit Sequani, ne itinere Helvetios prohibeant, Helvetii, ut sine maleficio et iniuria transeant. Caesari renuntiatur Helvetiis esse in animo per agrum Sequanorum et Haeduorum iter in Santonum fines facere, qui…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, qui suo adventu vectigalia sibi deteriora faceret. Haeduis se obsides redditurum non esse neque his neque eorum sociis iniuria bellum inlaturum, si in eo manerent quod convenisset stipendiumque quotannis penderent ; si id non fecissent, longe iis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…; si id non fecissent, longe iis fraternum nomen populi Romani afuturum. Quod sibi Caesar denuntiaret se Haeduorum iniurias non neglecturum, neminem secum sine sua pernicie contendisse. Cum vellet, congrederetur intellecturum quid invicti Germani, exercitatissimi…
Julius Caesar, Gallic War
-
…confecto totius fere Galliae legati, principes civitatum, ad Caesarem gratulatum convenerunt intellegere sese, tametsi pro veteribus Helvetiorum iniuriis populi Romani ab his poenas bello repetisset, tamen eam rem non minus ex usu terrae Galliae quam populi Romani…
Julius Caesar, Gallic War
-
…vel recenti victoria vel nomine populi Romani deterrere posse ne maior multitudo Germanorum Rhenum traducatur, Galliamque omnem ab Ariovisti iniuria posse defendere. Hac oratione ab Diviciaco habita omnes qui aderant magno fletu auxilium a Caesare petere coeperunt. Animadvertit…
Julius Caesar, Gallic War
-
…te metuunt omnes cives tui, domum meam relinquendam putarem tu tibi urbem non arbitraris et si me meis civibus iniuria suspectum tam graviter atque offensum viderem, carere me aspectu civium quam infestis omnium oculis conspici mallem tu, cum…
Cicero, in Catilinam
In general, iniuria is whatever is not ius; hence a violation of law. In a special sense, it denotes a wrong against one's person as distinguished from a wrong against one's property. It involves an insult (ὕβρις, contumelia) and must include an intent to act unlawfully (dolus). Instances of iniuria are assault, noisy abuse (convicium), libellous writings, insulting gestures, spitting at a man ( Ad Q. Fratr. ii. 3, 2), dunning him for a debt in such a way as to injure his credit, etc. Iniuria to a wife was also iniuria to her husband. No iniuria could be done to a slave, though iniuria to his master might be done upon the person of a slave. See Servus.
The penalty of twenty-five asses, which was provided by the Twelve Tables for iniuria, was subsequently found insufficient in many cases, and so an action was established by the praetor (actio iniuriarum aestimatoria), in which the injured party was allowed to claim such damages as he thought he was entitled to, and the iudex might give the full amount or less. This became the ordinary remedy on account of iniuria, but a Lex Cornelia gave a special action in cases of pulsatio, verberatio, and forcible entry into a man's house. The person who committed the iniuria was styled iniurius and later iniustus.