About Report a problem

Menu

iniudicatus

in-jūdĭcātus, a, um, adj. [2. in-iudico].
  • Unsentenced, not formally tried by a judge: decem hominibus vitam eripis, indicta causa, injudicatis, incondemnatis, Cato ap. Gell. 13, 24, 12.—
  • II Undecided: id injudicatum relinquo, Quint. 10, 1, 67: res, Gell. 5, 10, 15.

Saved

Recent