iniustitia
iniustitia, injustice, unfairness
injustĭtĭa, ae, f. [iniustus].
- Injustice, unjust proceeding: injustitiae duo genera sunt, etc., Cic. Off. 1, 7, 23: totius injustitiae nulla capitalior est, quam eorum, etc., id. ib. 13, 41; id. N. D. 3, 28 fin.; id. Tusc. 4, 18, 42.—Plur.: exprobrante illis peccata et injustitias, Lact. 4, 16, 12.—
- II Severity, harsh proceeding: eum ego hinc ejeci injustitiā meā, Ter. Heaut. 134.
iniūstitia, ae, f. (iniustus), die Ungerechtigkeit, das ungerechte Verfahren, die ungerechte Strenge, -Härte, Ter. u. Cic.: totius iniustitiae nulla capitalior est, von allen Ungerechtigkeiten ist keine usw., Cic.: Plur., exprobrante illis peccata et iniustitias, Lact. 4, 16, 12. – Nbf. iniūstitium, iī. n., Gloss. III, 451, 82; 482, 5.
iniūstitia ae, f
- iniustus, injustice, unfairness: iniustitiae duo genera sunt.—Severity, harshness: Eum ego hinc eieci iniustitiā meā, T.